Erkek alkol bağımlılarında depreşme ile ilişkili etkenler: 12 aylık takip çalışması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, erkek alkol bağımlılarında yatarak tedavinin ardından, 12 aylık takipte alkol kullanımının depreşmesiyle ilişkili klinik değişkenlerin saptanmasıdır.

Yöntem: Çalışmaya, ardışık olarak hastaneye yatırılmış 156 erkek alkol bağımlısı hasta katılmıştır. Yatarak tedaviden 12 ay sonra, bu hastalardan 102’sinin değerlendirilmesi mümkün olmuştur. Hastalar, başlangıçta, Belirti Tarama Listesi (SCL-90) ve Michigan Alkolizm Tarama Testi (MATT), 12 ay sonra ise PENN Alkol Aşerme Ölçeği (PAAÖ) ile değerlendirilmiştir.

Bulgular: Yatarak tedavi görmüş 102 alkol bağımlısı hastanın %61.8’i (n=63) alkol kullanımı depreşmiş olarak değerlendirilmiştir. Sosyodemografik değişkenler gruplar arasında fark göstermemiştir. MATT ve SCL-90 genel şiddet puanı gruplar arasında fark göstermemiş iken, aşerme puanı depreşen grupta yüksek bulunmuştur. Depreşen gruptakilerin 12 aylık takip süresince daha az poliklinik kontrolüne geldikleri, Ayaktan Tedavi Programı’na (ATP) daha az katıldıkları, kendilerini korumak amaçlı daha az sosyal çevre değişikliği yaptıkları ve aşerme için daha az ilaç kullandıkları bulunmuştur. Aşerme şiddeti ve takipte ATP’ye katılmama, alkol bağımlılarında depreşmeyi belirlemiştir.

Sonuç: Aşerme şiddeti ve ATP’ye katılmama depreşme ile ilişkili temel etkenlerdir. Aşerme giderici ilaç kullanımı ile birlikte ATP’ye düzenli katılımın sağlanması, hastaların alkol aşermesini tanımalarına ve onunla başetmelerine yardımcı olabilir.

Anahtar Kelimeler: Alkol bağımlılığı, aşerme, depreşme, terapi

Makalenin Pdf'ini indirmek için tıklayınız.